Otro
HaraldSchultz-Hencke
1892–1953 — Berlin
A 3 divanes de Freud
- Harald Schultz-Hencke
Psicoanalista berlinés, fundador de la «neo-psicoanálisis», figura controvertida del Instituto Göring.
Traducción automática ·
17 descendientes analíticos conocidos en 3 generaciones.
En análisis con 1
Atestiguada — Wikipédia de « Harald Schultz-Hencke »
ante la negativa de Freud, recurrió a Radó
Hermanos de diván
- También en análisis con Sándor Radó : , , , , , , , y 4 más
Analizantes 5
- 1931–1933
análisis didáctico
- 1933–1934
Atestiguada — B. Nölleke, Psychoanalytikerinnen. Biografisches Lexikon, notice « Adelheid Fuchs-Kamp »
continuación del análisis didáctico
- 1940
Lista de R. G. Klein, sección « SCHULTZ-HENCKE, HARALD JULIUS ALFRED CARL-LUDWIG (1892-1953) »: « Dührssen, Annemarie, 1940’s »
Atestiguada — Wikipédia, article « Fritz Riemann (Psychoanalytiker) »
tercer análisis didáctico
Atestiguada — Tidsskrift for Norsk Psykologforening, « Psykoanalysens inntog i norsk psykologi og psykiatri » (2018)
Schjelderup pasó varios años en análisis con Schultz-Hencke en Berlín (principios de los años 1930).
Alumnos 2
- 1942–1945
Atestiguada — B. Nölleke, Psychoanalytikerinnen. Biografisches Lexikon, notice « Annemarie Dührssen »
principal maestro en el Instituto Göring
- hasta 1948
Schultz-Hencke certificó su cualificación como psicoanalista en 1948; la fuente lo designa como «ihr Lehrer».
Obras
- 1927Einführung in die PsychoanalyseBibliotecasVista previa
- 1931Schicksal und NeuroseBibliotecasVista previa
- 1940Der gehemmte MenschBibliotecasVista previa
- 1951Lehrbuch der analytischen PsychotherapieBibliotecasVista previa